Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Κι όμως.

Το ξενύχτησα χθες με τον Σ.(φιλαράκι!) στο σπίτι μέχρι αργά λέγοντας βλακείες και βλέποντας το "Κάτι τρέχει με την Μαίρη". Τι κι αν έγραφα μάθημα το πρωί κι είχα πρωινό ξύπνημα?? Κι όμως. Κοιμήθηκα 3, σηκώθηκα 8, πήγα, έγραψα άπειρα νυσταγμένη, (απορώ πως θυμόμουνα κι αυτά που έγραφα) γύρισα σαν άλλη ωραία κοιμομένη μες στο τρόλλευ και τώρα να'μαι εδώ στο ζεστό μου κρεβατάκι, το ίδιο άπειρα νυσταγμένη με πριν, ξαπλωμένη με το λαπιτόπι αγκαλιά κ έτοιμη να κοιμηθώ για άλλο ένα δυωράκι. Τι τέλεια αίσθηση...Όσο χάλια αισθάνεσαι όταν σηκώνεσαι απ΄το κρεβάτι χωρίς να 'χεις χορτάσει ύπνο, τόσο υπέροχα νιώθεις όταν γυρνάς και ξαναπέφτεις. Όνειρα γλυκά!


2 σχόλια:

  1. Και η ταινία που είδες ωραία, αλλά και η εκτέλεση του Sweet Dreams από τον Marilyn manson, είναι όλα τα λεφτά!!!
    Τι άλλο; Α, ναι... Καλό ξεκίνημα με το βλογ σου και καλή συνέχεια να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Την έχω δει άλλη μια φορά και ήξερα πως το γέλιο είναι εγγυημένο! ;) Να είσαι καλά, ευχαριστώ πολυυύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή